Seikosha SP 2000

BUDOWA
Obudowa drukarki wykonana z jasnego tworzywa sztucznego charakteryzuje się ładnym i estetycznym wyglądem. Wraz z drukarką dostarczany jest wspornik ułatwiający wkładanie pojedynczych kartek papieru i ustalający ich pozycję wobec wałka. Można go zamontować w pozycji pionowej lub poziomej. Pozycja pionowa przeznaczona jest do pojedynczych kartek papieru, pozioma do papieru z perforacją.
W przedniej części obudowy umieszczono wyłącznik sieciowy i cztery przyciski sterujące pracą drukarki. Konstrukcja przycisków przypomina klawisze popularnych kalkulatorów, ich działanie jest jednak pewne. Za ich pomocą można sterować większością funkcji drukarki. Typowe funkcje jak np. sterowanie wysuwem papieru, włączenie trybu NLQ są dostępne bezpośrednio poprzez pojedyncze naciśnięcie. Dodatkowo możliwe jest dowolne wybranie gęstości wydruku, a także ustawienie marginesów. Uaktywnienie trybu ustawiania następuje przez naciśnięcie przycisku ONLINE na około 1 sekundę. Następnie odpowiednio manipulując przyciskami wysuwu papieru można ustawić żądane parametry. Bieżący stan pracy jest sygnalizowany w dosyć nietypowy, ale oryginalny sposób. Wskaźnikiem jest położenie głowicy drukującej, która ustawia się przy wypisanych na obudowie drukarki symbolicznych oznaczeniach funkcji. Gniazda interfejsu zostały ukryte w tylnej dolnej części obudowy, tak że nie przeszkadzają w dosunięciu drukarki do ściany. W drukarce można używać papieru z perforacją o szerokości zawierającej się między 4" a 10" i pojedynczych kartek papieru. O tym jaki papier będzie aktualnie używany decyduje położenie specjalnej dźwigni z prawej strony wałka, która włącza lub wyłącza napęd mechanizmu traktora. Zastosowano traktor typu ciągnącego. SP 2000 posiada miniaturową głowicę drukującą napędzaną paskiem zębatym. Mała głowica pozwala wprawdzie uzyskać dość dużą szybkość druku, jednak dzieje się to zwykle kosztem jej żywotności. Typowo wynosi ona 100 min znaków, jednak w instrukcji obsługi drukarki SP 2000 danych na ten temat użytkownik nie znajdzie. W drukarce zastosowano stacjonarną kasetę z taśmą barwiącą o szerokości 13 mm. Podobnie, jak w przypadku głowicy, instrukcja obsługi nie zawiera danych na temat jej żywotności.
INSTALACJA DRUKARKI
Jeśli korzystamy z interfejsu równoległego, to instalacja drukarki nie sprawia żadnych kłopotów. Interfejs Centronics jest bowiem fabrycznie ustawiony jako aktywny. Dla interfejsu szeregowego konieczne jest jego uaktywnienie i określenie parametrów transmisji. Dokonuje się tego ustawiając odpowiednio mikroprzełączniki konfiguracyjne. Zostały one dość sprytnie schowane pod łożem głowicy i kasetą z taśmą barwiącą, przez co dostęp do nich jesl nieco kłopotliwy.
EKSPLOATACJA
Pracę drukarki wypróbowałem z dwoma komputerami - IBM PC w przypadku interfejsu Centronics i ZX Spectrum z FDD 3000 w przypadku interfejsu szeregowego. Współpraca w obu przypadkach była prawidłowa i nie zauważyłem żadnej różnicy w pracy drukarki wynikającej z używanego typu interfejsu. Praca z ZX Spectrum staje się szczególnie wygodna z SP 2000,4 gdyż bez żadnych przeróbek i tricków można drukować zarówno z poziomu CP/M-u jak i TOS-u. W przypadku komputera IBM współpraca również przebiegała bez zarzutu. Niekiedy trzeba było jedynie zmienić w oprogramowaniu sterownik drukarki na odpowiedni dla SP 2000. Drukarka zawsze pracowała poprawnie ze sterownikami typu EPSON FX. Producent zapewnia o zgodności drukarki ze standardami EPSON FX-850 i IBM Proprinter II. W czasie pracy nie stwierdziłem żadnych śladów niezgodności, O prawidłowości konstrukcji drukarki można się bardzo często przekonać sprawdzając działanie czujnika końca papieru. Prawidłowa konstrukcja pozwala na zadrukowanie dokładnie całej strony bez żadnego marginesu od dołu. W testowanej drukarce czujnik papieru uaktywnia się zbyt szybko, przez co pozostaje około 2 cm nie wykorzystanego miejsca. Dodatkowo czujnika tego nie można skutecznie zablokować programowo. Przy pracy na przykład z Chiwriterem trzeba oszukiwać czujnik, podkładając pod niego małe karteczki papieru, co jest niezwykle uciążliwe.
Wkładanie pojedynczych kartek papieru jest łatwe i wygodne. Kartki są wciągane prosto i pewnie. Niestety nie istnieje możliwość uwolnienia kartki z prowadnic i poprawienia jej ułożenia. Papier z perforacją może zostać "zaparkowany" tj. cofnięty z wałka tak, że pozostaje nadal w mechanizmie traktora i pozwala na używanie pojedynczych kartek. Parkowania można dokonać za pomocą przycisków pola sterującego drukarką.
DRUKOWANIE
Drukarka daje możliwość stosowania 6 krojów pisma: Pica (80 znaków w linii), Elitę (96 znaków w linii), Condensed (137 znaków w linii), Condensed Elitę (160 znaków) i Proportional - o zmiennej szerokości liter. Oprócz tych krojów dostępny jest jeszcze Fast Elitę - szybka wersja Elitę. Każdy z tych krojów może być modyfikowany: pogrubiony, podkreślony, powiększony, pochylony. Jakość wydruku może być typu Draft lub NLQ. W trybie NLQ użytkownik ma do dyspozycji dwa kroje: Serif i Sanserif. Kroje znaków w trybie Draft są wyraźnie niedopracowane, pionowe elementy znaków są wyraźnie nierównomierne. Oprócz trybu tekstowego SP 2000 umożliwia wykonywanie wydruków w postaci graficznej. Dostępne jest 8 trybów graficznych o różnych gęstościach.
W pamięci drukarki zdefiniowano kilkanaście zestawów znaków, w jednym z nich polski użytkownik znajdzie wymarzone polskie znaki dia-krystyczne. Ich kody odpowiadają standardowi Mazovii i dostępne są zarówno w trybie Draft jak i NLQ. Oprócz tego możliwe jest oczywiście samodzielne zdefiniowanie potrzebnych znaków i załadowanie ich do pamięci RAM drukarki, jako tzw. download font.
Drukarka posiada dość dużej pojemności bufor na drukowany tekst, dzięki czemu komputer szybko jest "zwalniany". Niestety w instrukcji obsługi nie podano jaka jest jego rzeczywista pojemność. Według mojej oceny jest to około 25 KB.

Robert Magdziak
Bajtek, kwiecień 1990