Stare gry komputerowe, stare komputery, historia komputeryzacji

Wśród redakcyjnej poczty największą część stanowią prośby o poradę przy zakupie lub zamianie komputera. "Drogi BAJTKU"! Zamieniam AMIGĘ na MEGA ST [...]; "Mam Spectrum i chcę używać programów typu AutoCad [...]" - to typowe przykłady takich listów. Bardzo rzadko jednak trafi się list, w którym istnieje właściwy porządek - najpierw określam swoje cele, do jakich zamierzam stosować komputer, a dopiero później wybieram sprzęt.

Każdy, kto choć trochę interesuje się informatyką, bez trudu wymieni kilka lub kilkanaście nazw języków programowania - nie licząc różnych dialektów.
Ot, choćby Action!, Ada, Algol, Basic, C, Comal, Cobol, Forth, Fortran, Lisp, Logo, Modula, Occam, Pascal, PL/I, Prolog, Simula - nie wspominając nic o językach najniższego poziomu, czyli asemblerach. Takie bogactwo różnych sposobów zapisu, lub różnych filozofii stojących u podstaw różnych języków, wiąże się nie z poszukiwaniem języka uniwersalnego, nadającego się do wszystkiego, bo takiego być nie może, ale z mno-gośCią zastosowań. Każdy wymieniony powyżej język ma swoje plusy i minusy, każdy ma swój zakres stosowalności, i - co równie ważne - do pewnych zadań każdy z nich jest niezastąpiony.

...są tylko programy, w których na razie jeszcze nie znaleziono błędu. Takie powiedzenie dość często można usłyszeć wśród ludzi zajmujących się oprogramowaniem komputerów. Spróbujmy zastanowić się, co to , na pozór dziwne stwierdzenie może oznaczać dla programistów, a co dla użytkowników maszyn cyfrowych.